سرخی تو , زردی من
یک بار دیگر سه شنبه آخر سال آمده است . با غروبی که در آن ان یکی دیگر از سنتهای پسندیده نیاکان ما را گرامی می دارند . سرخی تو از من , زردی من از تو . روایات در خصوص چهار شنبه سوری بسیار است . عده ای می گویند پس از حمله اعراب ان برای حفظ این آیین خود مجبور شدند که جشنهای آتش را که در پنج روز آخر سال بر گزار می گردند به آخرین چهار شنبه یا همان غروب سه شنبه موکول کنند که اعتقاد اعراب براین بوده که چهار شنبه روز نحس و شیاطین بوده است وان از این حربه و نقطه ضعفشان استفاده کردند و آیین خود را به این صورت حفظ نمودند . گروهی از زرتشتیان پریدن از روی آتش را نوعی توهین به این نعمت الهی دانسته اصل مراسم وچگونگی بر افروختن آتش را به صورت دیگری می دانند . اما آنچه مهم است این است که جشن های آتش از دیر باز در ایران عزیز بر قرار بوده فلسفه ای نیک داشته است . گریز از ظلمت ورفتن به سوی نور .. پایان زمستان و آغاز بهار و استقبال از نوروز …. شکستن کوزه ها نشانه رفع بلا بوده است . قاشق زنی پشت درهای آشنایان و نیت جوانان برای رسیدن به آرزوهایشان نیز از صفای درون و اعتقاد پاکشان می گفته است . آتش پلیدیها واهریمن بدبختی را دور می سازد و به خانه های مردم بر کت می آورد …. شاید بسیاری از اینها جنبه ای علمی نداشته باشد ولی اعتقاد پاک وشادی ملتی که هزاران هزار سال است که با سنتهای پسندیده خود طلایه دار تمدن جهان بوده گناه نیست . شاد بودن و شاد زیستن جرم نمی باشد . اما استفاده از مواد محترقه و آتش زا وانفجاری که صدمات جسمی و جانی وروحی را برای بسیاری به دنبال دارد می تواند بزرگترین بهانه برای آنهایی باشد که برای آیین نیک پدرانمان ارزشی قائل نیستند ودین داری را در نفی تمام ارزشهای باستانی می دانند . پس چه بهتر که بهانه به دست این بهانه جویان ندهیم . میلیونها نفر در گوشه ای آتش روشن نموده با پریدن از روی آن و یا نگریستن به آن با فریاد و یا حتی با سکوت فریاد بزنیم که زنده است و ایران جاودان , تا زمانی که شعله های آتش در قلب پاک هر زبانه می کشد وخون پاک عشق پاک میهن پرستی را در رگهای اومی خروشاند . آتش بر می افروزیم و ازخدا می خواهیم که اهریمن وپلیدی را در این آتش بسوزاند . تا خورشید عشق و محبت از پشت کوهستان بهاری سر بر آورد و با لبخند زیبای خود به عروس زیبای بهاری سلام گوید . دلهاتان پر از آتش عشق ! خالی ازآتش کینه باد ! ….
در
۰:۱۲:۰۰
9
زردی من
,
سرخی تو